Wisseling van de wacht bibliotheekcommissie
Met het afscheid van dr. R. Sybrandy als chirurg van het ziekenhuis is ook de bibliotheekcommissie haar voorzitter kwijt geraakt. Gelukkig is dr. B.M. de Jongh, microbioloog, bereid gevonden het voorzitterschap van hem over te nemen. Als nieuw lid is dr. J.H. Schagen van Leeuwen, gynaecoloog, tot de commissie toegetreden. De bibliotheekcommissie is overigens een commissie ingesteld door de medische staf. Voor opmerkingen met betrekking tot de collectie en dienstverlening van de bibliotheek kunt u ook bij de leden terecht.
In de bibliotheek wordt momenteel gewerkt aan uitbreiden van de full text toegang tot electronische tijdschriften. De lijst met tijdschriften die we nu aan kunnen bieden kunt u vinden op onze Intranet-pagina's. Kijkt u regelmatig, want de lijst groeit nog voortdurend.
De publicatielijst van medewerkers die in het Algemeen Jaarverslag van het ziekenhuis gepubliceerd wordt, wordt opgesteld door de Bibliotheek. Ten behoeve van deze lijst zijn we permanent publicaties van medewerkers aan het verzamelen. Indien u een artikel gepubliceerd hebt, ontvangen wij graag bericht daarvan. Dit kan in de vorm van een kopie van de eerste pagina, of door middel van het opgeven van de officiële verwijzing. De lijst van publicaties wordt geregeld geactualiseerd.
Wist u dat u de Ovid Medline van huis uit kunt raadplegen? Een login-naam en password hiervoor kunt u in de Medische Bibliotheek opvragen!
Naast het uitbreiden van het aanbod aan electronische tijdschriften, heeft de Bibliotheek de komende punten voor het komend jaar op het programma staan:
· Uitbreiden van de toegankelijkheid van de bibliotheekcollectie via Intra- en Internet
· Vernieuwen van de lay-out van onze Intra- en Internet-sites
· Verbeteren van de onderwerpsindeling van onze boekencollectie, en opschonen van de gehele collectie.
· Eerste aanzet voor instructie / onderwijs voor specialisten en assistenten t.a.v. de mogelijkheden en gebruik van de "electronische bibliotheek".
E-mail van onbekende patiënten
(A proposed solution for addressing the challenge of patient cries for help through an analysis of unsolicited electronic mail. D'Alessandro et al - Pediatrics (2000); vol. 105, no 6, e74-)
Het probleem
Steeds meer ziekenhuizen onderhouden een eigen Internet-site. Het ziekenhuis wordt daardoor voor een veel breder publiek toegankelijk en bovendien wordt de drempel voor het stellen van vragen veel lager. Een verschijnsel dat daarmee zijn intrede doet is dat van de patiënt die per e-mail zijn vragen stelt aan een ziekenhuis waar hij niet bekend is. Het ziekenhuis, of dat nu in de persoon van een webmaster, een bibliothecaris of een arts is, komt dan voor het ethische dilemma te staan hoe er met deze e-mail vragen omgegaan moet worden.
De auteurs van dit artikel onderhouden een digitaal tekstboek over kinderradiologie op het Internet en hebben als gevolg hiervan met het fenomeen van de e-mail vragen te maken. In het in dit artikel beschreven onderzoek analyseren ze de binnengekomen vragen, en doen op grond hiervan een voorstel voor het op verantwoorde wijze beantwoorden hiervan.
Het onderzoek
De auteurs analyseren ruim 300 berichten die zij over een periode van 3 jaar hebben binnen gekregen. Ze keken met name naar achtergrond van de vragenstellers (medisch / niet-medisch), naar soort informatie die gewenst werd (algemeen, specifiek, diagnose, behandeling etc) en naar de bronnen die nodig zouden zijn om de vragen te beantwoorden. Het uiteindelijk doel was om te komen tot een standaardaanpak voor het beantwoorden van de e-mail vragen op een medisch en juridisch (het blijven Amerikanen) verantwoorde wijze.
De resultaten
In tweederde van de gevallen was de vragensteller een leek: patiënt, familielid of vriend. In bijna tweederde van de e-mails werd gedetailleerde informatie over de patiënt vermeld.
De soort informatie waar om gevraagd werd betrof in eenderde van de berichten een algemeen overzicht over de ziekte / probleem. Een differentiaal diagnose of advies over de behandeling werd eveneens in eenderde van de gevallen gevraagd. Hoewel de auteurs kinderradioloog waren betrof de vragen in verreweg de meeste gevallen een heel scala aan pediatrische specialismen en slechts in 4% de radiologie.
Bij 75% van de vragen zou een specialist nodig zijn om een antwoord te formuleren. In 13% een medisch bibliothecaris. In overige gevallen een huisarts of andere algemene arts.
De discussie
De auteurs zelf kozen er de eerste jaren voor om niet te reageren op de e-mail vragen. Gedurende de tijd ontwikkelde zich bij hen echter een ongemakkelijk gevoel hierover, gezien de ernstige of zelfs wanhopige toon van veel van de e-mails, en gezien de plicht van een arts om zieke mensen te helpen. De schaal waarop deze vragen zich door toedoen van het Internet nu aandienen compliceert dit dilemma echter zodanig dat een persoonlijk beantwoorden zelfs door de meest idealistische en contentieuze arts onmogelijk wordt. Een standaard antwoord blijft dan vervolgens over als meest praktische oplossing.
De conclusie
De auteurs formuleren een standaardbrief die zij in antwoord op alle binnenkomende e-mails versturen. Dit antwoord begint met een disclaimer waarin gesteld wordt dat de vraag door tijdgebrek en om ethische en juridische redenen niet persoonlijk beantwoord kan worden. Vervolgens wordt de vragensteller aangeraden contact op te nemen met de eigen huisarts of specialist. Tot slot wordt een aantal Internet adressen van goede en betrouwbare medische sites genoemd en wordt gewezen op richtlijnen die helpen om medische informatie op het Internet kritisch te evalueren. Op deze wijze kunnen artsen aldus de auteurs een begin maken met het onderwijzen van leken over de kwaliteit van medische informatie op het Internet.